emzirme haftası şenliklerle kutlanıyor!

yine bir emzirme haftasına geldik bilogcan. tüm yurtta ve dış temsilciliklerde anneler arasında şenliklerle kutlanıyor. beni pek ırgalamıyor artık zira emzirme defterini kapatmış bir anneyim.

farkındalık oluşması açısından böyle bir haftanın varlığı tabii ki güzel, gerçi herşeyin bir haftası var emzirmenin neden olmasın değil mi ama?!

yalnız haftayı kutlama biçimleri şahane!

gazete bir takım manken ve sosyetik ablaların fotoğraflarını gördüm, "onlar emzirdi siz de emzirin" diye de başlık atmışlar.

ne demek istemişler olabilir?

"bak, onların kocaları zengin, etrafları dolgun hatlı kadınlarla dolu ve onlar memelerinin göbeklerine kadar sarkma ihtimali olmasına rağmen yine de emzirdi, büyük risk! sen kim oluyorsun da orta direk halinle emzirmiyorsun?" mu demek istediler?

"bak, cumhuriyet tarihi boyunca alanında çok başarılı bir çok kadın var ama sen tuttun onlar yerine bu ablaları kendine rol model seçtin, bak onlar emzirmiş emzirmemek senin ne haddine?!" mi demek istediler?

"bak, bunların 7/24 yardımcıları var, çocuklarının boklu bezini bile çöpe kendileri atmıyorlar, doğumdan sonra da zaten bir anda aldıkları 45 kiloyu verebildiler yani insan değiller sen bu fani halinle onlar emzirirken emzirmemekten utanmıyor musun?" mu demek istediler?

ne salak bir reklam!

bir de meşhur soşıl selebriti annelerin etkinliği var. emzirme haftasını mama firmasının davetiyle kutladılar!

hoop gitti kafa!

mama firması lan! adamlar emzirme diye gözünün içine bakıyorlar sen onlarla bu haftayı kutluyorsun. valla kimin aklına geldiyse bu organizasyon tebrik ediyorum. :)

emzirmenin ilahlaştırılmasına karşıyım. bir tercihtir emzirme, bazen zorunlu bazen de keyfi ve kimse kimseyi emzirmediği ya da çok uzun emzirdiği için suçlayamaz. kimse kimsenin anneliğini bununla yargılayamaz.

şu an hamile olan ve bu konuda endişeleri olan kişilere tek diyeceğim;

arkadaşım sen şu an insan yapıyorsun. farkında mısın? dünyanın en güzel insanı içinde gün be gün büyüyor. varlığını öğrendiğin andan itibaren deli gibi fedakarlık yapmaya başladın zaten. en basiti miden senin sandığın yerde değil, iç organlarının yerinin değişmesini göze aldın karnında ona yer açmak için! emzirmek mi seni anne yapacak sanıyorsun? o senin rahmine tutunduğundan beri annesin sen. boşver süt gelir mi gelmez mi, dünyanın sonu değil. gelirse emzirirsin, gelirse ve emzirmek istemezsen de emzirmezsin, kimsenin buna karışmaya hakkı yok! kendi vücudunda bir insan büyütüyor olman zaten mucizenin ta kendisi. öperim göbeğinden!

bir devri kapattık..

arin'i 18. ayından beri memeden kesmeye çalışıyordum..önce dışarda emzirmeme kararı aldım..ancak evde, arabada, avmde akla hayale gelecek ve gelmeyecek her yerde emzirmeye devam ettim!

bir iki kere reddedeyim dedim..arin ağlaklaştı vazgeçtim..

bu arada sütte de bir azalma falan yoktu..bu sefer de "acaba çocuğun hakkını mı alıyorum?" diye vicdan yaptım..

olmadı neticede..

bi sürü öneri aldım insanlardan..sabırtaşı, sirke, salça, ayrı bir kaç gün vs..

memeye bir şey sürüp tiksindirme seçeneğini direkt elemiştim..çünkü üzerime çay dökmüştüm aylar önce ve göğsüm yanmıştı ve o iğrenç yaralı haline aldırmadan arin emmeye devam etmişti..yani adam tiksinmiyordu..

sabırtaşı içinse ne zaman niyetlensem boşveriyordum..

bir de arin emerek uyuyordu..ya uyumazsa korkusu da vardı tabii..

tatildeyken arin'i 2 gece ananesi ve dedesine emanet ettim koccayla başbaşa kalmak için kaçtık..yanımda sağma makinası falan da yoktu ve ben nedense arin emmezse süt de olmaz düşüncesindeydim..yanılmışım! iki gün mutant şeklinde gezdim..o sıcakta kendimi adaçayına vurdum, biraz rahatlattı..

neticede arin 2 tam gün hiç emmemiş olmuştu..dönünce bitirelim bu işi becerebilirsek dedik..

2 günün sonunda arin ile kavuştuğumuzda ilk iş emmek istedi..vermedim..azıcık mızırdandı ama çok da ısrar etmedi..2-3 kere daha denedi hemen biberonuna süt koyduk "aa büyüdü artık benim oğlum biberondan süt içiyoo" diye tezahüratlar eşliğinde içirdik..ertesi gün bir kere teşebbüs etti yok deyince döndü gitti..ama bu aralar ben hep yakası daha kapalı tişörtler falan giydim..

sonraki gün istemedi..ben de tamam bu iş oldu diyerek özlemini çektiğim rakı masasına oturdum! :) yalnız rakı süt yapıyormuş, kesin bilgi! o_O

bu süreçte arin'i öğlen ve akşam uykusuna annem yatırdı..uyurken emmek istebilir diye riske atmak istemedik süreci..bir haftaya falan olmuştu ve arin'i gece uykusuna ben yatırdım..aman Allah'ım nası güzeldi! koala gibi sarılmalar, kucağıma tırmanmalar, dizime yatmalar....mest oldum!

istanbul'a dönünce arin'i sürekli emzirdiğim koltuğa oturduğumda geldi yanaştı yine..ama emme refleksiyle yanaşmadı..tişörtümü çekti ve baktı, sonra da kapattı..sanırım yerinde olup olmadıklarına baktı ve kendince vedalaştı :)

şu an uykuyla ilgili tek sorunumuz arin uyuyana kadar benim de onun yatağına girmek zorunda olmam..tensel temas istiyor sanırım..ama o kadar tatlı sarılıyor ki, mırıl mırıl bişiler anlatıyor ki o yüzden hiiiç şikayetçi olamıyorum bu konuda :) sanırım biraz daha büyüyünce kendi kendine de uyumaya başlar..acelemiz yok..

bir hafta gerginlik yaşadım..sonra yavaş yavaş azaldı sanırım süt ama hala bitmedi..internette yazdığına göre bir seneyi de bulabilirmiş..olsun gerginliği gitti ya buna da şükür..

arin hep emmek istediğinde kucağıma gelirdi, veya ben kucağıma aldığımda hep emmek isterdi..şimdi kendiliğinden geliyor, sarılıyor, öpüyor....çok farklı bir sevgi tezahürü var bana karşı artık.. :)

çok duygusala bağlamadım ama hakikaten koca çocuk olmuş gibi geliyor..hele babası bir de saçlarını kestirdi, bebek saçları da gidince biraz fena oldum ama sağlıklı ya büyüyo ya, çok şükür!

düşündüğümden kolay ve acısız oldu..bir devir kapandı arinço ile..daha güzel oldu böyle bilogcan :)

ay bi de geçen gün başım çok ağrıdı..benim başım ara ara çok ağrır ve benim üstesinden gelemediğim tek ağrı başağrısıdır, öyle ki bugün başım çok ağrıyor deyip de günlük işlerine devam edenlere şaşırırım falan..ilaç içtim ağrının geçmesi için..valla çok büyük nimetmiş! :)

tamam mı devam mı?

arinovskiyi 18. ay kontrolüne götürdüğümüzde 2 yaşına kadar emzirme yanlısı olan doktoru "artık karar senin" dedi..arin kilo ve boy olarak biraz önde gidiyor ve yarım saatlik muayene sırasında tam 4 (yazıyla dört!) kere memeye saldırdı, sanırım doktor halime acıdı?!

doktor ziyaretinden bir ya da iki hafta sonra psikolog ziyaretimiz oldu..yine bir saatlik görüşme sırasında arin memeye birkaç kez meyledince psikolog hanım da bıraktırsanız artık demeye başladı..

psikologdan bir hafta sonra psikiyatrist görüşmemiz oldu..o da bıraktırın dedi..

araya not gireyim bütün bu kafa doktorlarına gitme sebebimiz meme bırakma falan değil, başka sebepler..başka bir yazıda anlatılacak sebepler..

neyse..ne diyordum..

arinço tam bir meme bağımlısı..sıkılırsa, üzülürse, sevinirse, kafası atarsa, ben işten gelirsem, gece tesadüfen uyanırsa, uyumadan önce, kucağıma alırsam, canı isterse, aklına düşerse, tesadüfen çıplak görürse, dekolte verirsem gibi bilumum sebeplerle emer..bazen uzuuun uzuuun bazen de iki fırt bitti!

neticede memeden kesmeyi düşünür oldum..

önce dışarda emzirmeyi kestim..eh yani kestim mi desem? tamam geçen gün kahvaltı yaparken arabaya kaçıp emzirdim, ama çok mıyırdandı be bilogcan..bi de ev ortamındaysak da emzirdim, e ama çok istedi..

tamam kabul! dışarda emzirmeyi tam olarak kesemedim!

şu anki durumumuz hala arin her istediğinde hooop açıveriyorum..bi iki kere reddetmeyi denedim, eh işte bir olduysa iki olmadı, yemedi..

gideyim aktardan sabırtaşı alayım, kesin çözümmüş diyorum ama ayaklarım gitmiyor valla..

bıraktırayım artık, ben de sıkıldım diyorum, bir daha böyle bir an yaşayamayacağım ki ben diyorum..

hem geceleri emerek uykuya dalıyo arin, o iş noooolacak?!

off cinsim de iyi çıktı ha süt de geliyo!

hem ya bana eskisi gibi gelmezse..kucağıma falan tırmanmazsa? uzaklaşırsa benden?

ama memeyle arasındaki ilişki de pek bi gereksiz, pek bi laçka oldu ya....

of yani bilogcan..kafa bimilyon!

ya bi sabah uyansak ve arinço "yemişim ulan memeyi! emmicem işte arkadaşşııııım!" dese! olmaz mı?

tez - antitez

bi önceki yazıda emzirme şöle güzel böle iyi falan demiştim ya, kazın ayağı hep öle diil işte bilogcan!

gerçek dünyada, romantizmi bıraktığında emzirme aslında çok boktan bişi olabiliyo..

bi kere memeler artık senin değil! onlar kamu malı! hani hamileyken göbeğin kamu malıydı ya, heh aynen öle işte memeler kamu malı! bi kere sen emzirirken senden başka çekinen yok..odanın birine kapansan illa ki meraklı bi melahat gelir dalar odaya.."oh oh emzir emzir!" der ve dibine kadar girer "bi bakim maşallah cork cork emiyo!"

ya da bebeyi emzirmen gerekir hemen atlar biri "aa emzir işte kadın kadına oturuyoruz!" hele de gidecek bi oda falan yoksa el mahkum açacan..herkesin gözü memende..büyümüş mü? e o zaman süt var! ille görecekler o memeyi ille!!!!

bebek bakım odalarında bile herkesin gözü birbirinin memesinde!

mahremiyet sıfırlanıyo emzirirken..çok sinir bozucu..

ben hala hastanedeyken arin'i zar zor emzirmemin bu mahremiyetin sıfırlanması nedeniyle olduğunu düşünüyorum..arin'i odaya getirdiler ve hemen emzirmemi istediler..oda kalabalıktı, herkes bebenin fotoğrafını çekmekle meşguldü ve benim o an mememi açmamı bekleyen bi adet bebe, bi adet hemşire ve bu tarihi ana tanık olmak isteyen bi çok insan vardı! annesinin yanında dahi soyunamayan ben için oldukça travmatikti!

sonra..istediğini giyme özgürlüğün yok..ben mesela hala elbise giyemiyorum..dışarı çıkarken hala düşünüyorum ne giycem diye..istediğin sutyeni takma özgürlüğün bile yok!

istediğini yeme içme özgürlüğün de yok! hep bi hesap kitap..o kadar özledim ki şöle güzel bi sofrada yiyip içmeyi..rakıyı özledim birayı özledim..özledim işte..keyif yapmayı özledim..

bir de pompalar var..epey bi süre pompayla yaşamak zorundasınız..hele ki çalışan anneyseniz..çantamın demirbaşı..bak zaten istediğimi giyemiyodum bi de istediğim çantayı takamıyorum! çanta manyaklığımı bilenler ne demek istediğimi, bunun benim için gerçekten sinir bozucu olduğunu anlarlar! :)

bi de işin psikolojik boyutunun derinlerine inersek..elinizde ufacık bi insan yavrusu var..zaten size muhtaç..emzirseniz de emzirmeseniz de muhtaç..ama emzirirken, ek gıda da başlamamışsa, doymak için de size muhtaç..bu psikoloji beni çok zorluyodu en başlarda..hatırlarsan bilogcan ben arin karnımdayken de tek başıma sorumluluk alma psikolojisinde zorlanıyodum..

hep diyorum süt olduğu sürece arin emecek..ama ben şimdiden yiyeceğim rakı balıkların, giyeceğim elbiselerin ve çöpe atacağım o pompanın hayalini kuruyorum!!!! ha bi de içeceğim zayıflama çaylarının! ^.^

gel oğlum bi emzireyim ben seni..

sanırım 11.5 aydır en çok kullandığım cümle budur..

arin mızırdanır ben emzireyim derim..

arin'in uykusu gelir ben emzireyim derim..

arin acıkır ay dur iki dakika emzireyim yemeği ısınırken derim..

arin uykudan uyanır emzireyim hemen derim..

arin'in canı yanar aman oğlum gel emzireyim derim..

arin'i özlerim gel bebeğim emzireyim seni derim..

arin yediğim tatlıya çok özenerek bakar gel oğlum emzireyim tadı gelsin sana derim..

arin huysuzlaşır gel len sıpa emzireyim seni de fabrika ayarlarına dön derim..

bana bahane çok emzirmek için yani.. ^.^

ama başlarda bilogcana da itiraf ettiğim gibi ben emzirmeyi hiç sevmemiştim..

nası sevebilirdim ki?!

önce herkesin başına gelen yaralar bereler benim de başıma geldi..ağlaya ağlaya emzirdim..

sonra süt sıtması oldum..gece kırk kusur derece ateşle hastaneye gittik..ben hayatım boyunca böyle bişi yaşamamıştım..ölüyorum sandım..canım deli gibi yanarken emzirdim, sağdım..

en vurucu darbe ise egzama oldu! Allah düşmanımın başına vermesin! çıldıracaktım! arin'i emziriyodum güle oynaya ne bir sancı ne bir acı..yaralar da yok ya artık emzirmek kolay tabii..ama emme bitince beş dakika içinde olan oluyodu! sırttan gelen bi ağrı göğse doğru! ama anlatabileceğim bi ağrı diil bu sancı..nefes kesen cinsinden..geceleri inlemekten uyuyamaz hale gelmiştim artık..hemen cilt doktoruna gittim..meme egzamasıymış..kremlerle falan geçti..ama yok Allah düşmanıma vermesin!

resmen ek gıdaya gün sayar olmuştum..hani ek gıdaya geçince daha az emecekti ya..

sonra bana noldu bilmiyorum..bi aydınlanma falan geldi herhalde..bi anda emzirmeyi sevmeye hatta çok çok sevmeye başladım..

ağrı yok sancı yok sızı yok acı yok! arin var! kucağımda boncuk boncuk bana bakıyo, belimi tutuyo, yüzümü okşamaya çalışıyo, memeden çıkıp gülüyo sonra tekrar cork cork emiyo, uyuyakalıyo, oynuyo..nası sevmem ben emzirmeyi nası! mucize gibi bişi emzirmek! ve şu aralar arin hareketlendiği için kucağımda doya doya sevebildiğim tek an emzirme anları ^.^

anne sütünün faydaları hakikaten var mı bilmiyorum..ama mesela ufak bi nezle atlattı arin ve çok hafif atlattı..gerçi ben pek emmemişim ama bünyem çok sağlamdır, belki de bana çekti bilemiyorum..beni tek ilgilendiren arin ile kendimize özel bi anımızın olması ve itiraf ediyorum bazı işlerden kaçma bahanesi! ^.^

valla öle böle derken bi seneyi tamamlıyoruz Allah'ın izniyle..iki yaşına kadar devam eder mi bilemiyorum..sütüm azalmaya başladı..gerçi anka kuşu gibi ben ne zaman bitti diye feryat etsem hop geri geliyo :) süt geldiği sürece arin emecek!

bu yazıyı okuyan ve emziremeyen bi anne varsa üzülmesin..yani ben kimseyi üzmek için yazmadım..üzülecek bi durum yok arkadaşım dünyanın en muhteşem şeyine sahipsin tadını çıkar..ben de hayatım boyunca doğum sancısını ve normal doğumu merak edicem mesela, boşver herşey kısmet :)

bi de anne milleti şu ben emzirdim sen emzirmedin sidik yarışını bırakın lütfen..süt varsa emzir arkadaşım reklam yapma, doğal bişi bu..dünyada tek sen yaşamıyosun bunu! ve süt yoksa kendini harap etme, bu da doğal..bunu da dünyada tek yaşayan sen diilsin! mühim olan bebelerin doyması mutluluğu huzuru, gerisini salla gitsin!

emzirme haftamız kutlu mutlu olsun! ^.^

itiraf..

emzirmeyi sevemedim..bitince parti falan verebilirim..bu beni kötü bi anne yapar mı? ama emzirirken bebeğimi tekrar içime sokacakmışçasına yakınımda hissetmek çok güzel.. ^.^

pek öle süt problemim olmadı ama memeler fena sorunlar çıkardı bana..

önce meme uçları yara oldu..neyse bu herkesin başına geliyor bebek de ben de daha öğrenemedik emmeyi/emzirmeyi dedik..

sonra mastit oldum..bi gece uyandım nası bi sıtmalanma..kocca yanımda ama sesim çıkmıyor..sonunda uyandı..apar topar hastaneye gittik ateş kırk küsur derece ve sol meme bildiğin taş!

neyse bunu atlattım..ama sonucunda sütüm azaldı..bu sefer de süt arttırmaya çalıştım..humana içtim önce ama kokusu berbattı..arin memeyi sevmemeye başladı kocca da kokumdan nefret etmeye başladı..ben kendimden iğrendim derken aile salahiyetimiz ve burun deliklerimiz için humanaya baybay dedim..

sonra kocca gitti bana promalt malt içeceği aldı.."hadi hadi biranın alkolsüzü" gazlamalarıyla "nerde bunun yanına patates kızartması o halde?" serzenişleriyle o iğğğğğrreeeenç içeceği içmeye başladım..sonuç süper! süt tekrar çağlamaya başladı..maşallah diyelim burada bilogcan!

neyse mastit bitti süt çoğaldı oh hayat negzel meme ucu yaraları da geçti bu arada ki onlar acayip bi sorundu çığlıklarla emziriyordum arin'i..derkeeeeen..bu sefer de emzirmeden sonra memelere ben diim şişler sen de iğneler batmaya başladı! çıldıracağımı sanıyodum artık..arin güzel güzel emiyo acı yok ağrı yok laylaylay takılıyoz ama emzirme bitiyo aradan beş dakika falan geçiyo ben acıdan kendimden geçiyorum! doktoru aradım..bende genetik egzama olduğundan egzama olabilir, dermatoloğa görün dedi..gittim..ve egzama! voila!

kremler kremleeer..geçsin diye bekliyoruz..

bu kadar soruna nası seveyim ben emzirmeyi..ama tabii ki de bebeğimi anne sütünden mahrum edecek halim yok..süt geldikçe arin emecek o kadar!

yine de memelerimin sadece bana ait olduğu zamanları çok özlüyorum....