bir devri kapattık..

arin'i 18. ayından beri memeden kesmeye çalışıyordum..önce dışarda emzirmeme kararı aldım..ancak evde, arabada, avmde akla hayale gelecek ve gelmeyecek her yerde emzirmeye devam ettim!

bir iki kere reddedeyim dedim..arin ağlaklaştı vazgeçtim..

bu arada sütte de bir azalma falan yoktu..bu sefer de "acaba çocuğun hakkını mı alıyorum?" diye vicdan yaptım..

olmadı neticede..

bi sürü öneri aldım insanlardan..sabırtaşı, sirke, salça, ayrı bir kaç gün vs..

memeye bir şey sürüp tiksindirme seçeneğini direkt elemiştim..çünkü üzerime çay dökmüştüm aylar önce ve göğsüm yanmıştı ve o iğrenç yaralı haline aldırmadan arin emmeye devam etmişti..yani adam tiksinmiyordu..

sabırtaşı içinse ne zaman niyetlensem boşveriyordum..

bir de arin emerek uyuyordu..ya uyumazsa korkusu da vardı tabii..

tatildeyken arin'i 2 gece ananesi ve dedesine emanet ettim koccayla başbaşa kalmak için kaçtık..yanımda sağma makinası falan da yoktu ve ben nedense arin emmezse süt de olmaz düşüncesindeydim..yanılmışım! iki gün mutant şeklinde gezdim..o sıcakta kendimi adaçayına vurdum, biraz rahatlattı..

neticede arin 2 tam gün hiç emmemiş olmuştu..dönünce bitirelim bu işi becerebilirsek dedik..

2 günün sonunda arin ile kavuştuğumuzda ilk iş emmek istedi..vermedim..azıcık mızırdandı ama çok da ısrar etmedi..2-3 kere daha denedi hemen biberonuna süt koyduk "aa büyüdü artık benim oğlum biberondan süt içiyoo" diye tezahüratlar eşliğinde içirdik..ertesi gün bir kere teşebbüs etti yok deyince döndü gitti..ama bu aralar ben hep yakası daha kapalı tişörtler falan giydim..

sonraki gün istemedi..ben de tamam bu iş oldu diyerek özlemini çektiğim rakı masasına oturdum! :) yalnız rakı süt yapıyormuş, kesin bilgi! o_O

bu süreçte arin'i öğlen ve akşam uykusuna annem yatırdı..uyurken emmek istebilir diye riske atmak istemedik süreci..bir haftaya falan olmuştu ve arin'i gece uykusuna ben yatırdım..aman Allah'ım nası güzeldi! koala gibi sarılmalar, kucağıma tırmanmalar, dizime yatmalar....mest oldum!

istanbul'a dönünce arin'i sürekli emzirdiğim koltuğa oturduğumda geldi yanaştı yine..ama emme refleksiyle yanaşmadı..tişörtümü çekti ve baktı, sonra da kapattı..sanırım yerinde olup olmadıklarına baktı ve kendince vedalaştı :)

şu an uykuyla ilgili tek sorunumuz arin uyuyana kadar benim de onun yatağına girmek zorunda olmam..tensel temas istiyor sanırım..ama o kadar tatlı sarılıyor ki, mırıl mırıl bişiler anlatıyor ki o yüzden hiiiç şikayetçi olamıyorum bu konuda :) sanırım biraz daha büyüyünce kendi kendine de uyumaya başlar..acelemiz yok..

bir hafta gerginlik yaşadım..sonra yavaş yavaş azaldı sanırım süt ama hala bitmedi..internette yazdığına göre bir seneyi de bulabilirmiş..olsun gerginliği gitti ya buna da şükür..

arin hep emmek istediğinde kucağıma gelirdi, veya ben kucağıma aldığımda hep emmek isterdi..şimdi kendiliğinden geliyor, sarılıyor, öpüyor....çok farklı bir sevgi tezahürü var bana karşı artık.. :)

çok duygusala bağlamadım ama hakikaten koca çocuk olmuş gibi geliyor..hele babası bir de saçlarını kestirdi, bebek saçları da gidince biraz fena oldum ama sağlıklı ya büyüyo ya, çok şükür!

düşündüğümden kolay ve acısız oldu..bir devir kapandı arinço ile..daha güzel oldu böyle bilogcan :)

ay bi de geçen gün başım çok ağrıdı..benim başım ara ara çok ağrır ve benim üstesinden gelemediğim tek ağrı başağrısıdır, öyle ki bugün başım çok ağrıyor deyip de günlük işlerine devam edenlere şaşırırım falan..ilaç içtim ağrının geçmesi için..valla çok büyük nimetmiş! :)

tamam mı devam mı?

arinovskiyi 18. ay kontrolüne götürdüğümüzde 2 yaşına kadar emzirme yanlısı olan doktoru "artık karar senin" dedi..arin kilo ve boy olarak biraz önde gidiyor ve yarım saatlik muayene sırasında tam 4 (yazıyla dört!) kere memeye saldırdı, sanırım doktor halime acıdı?!

doktor ziyaretinden bir ya da iki hafta sonra psikolog ziyaretimiz oldu..yine bir saatlik görüşme sırasında arin memeye birkaç kez meyledince psikolog hanım da bıraktırsanız artık demeye başladı..

psikologdan bir hafta sonra psikiyatrist görüşmemiz oldu..o da bıraktırın dedi..

araya not gireyim bütün bu kafa doktorlarına gitme sebebimiz meme bırakma falan değil, başka sebepler..başka bir yazıda anlatılacak sebepler..

neyse..ne diyordum..

arinço tam bir meme bağımlısı..sıkılırsa, üzülürse, sevinirse, kafası atarsa, ben işten gelirsem, gece tesadüfen uyanırsa, uyumadan önce, kucağıma alırsam, canı isterse, aklına düşerse, tesadüfen çıplak görürse, dekolte verirsem gibi bilumum sebeplerle emer..bazen uzuuun uzuuun bazen de iki fırt bitti!

neticede memeden kesmeyi düşünür oldum..

önce dışarda emzirmeyi kestim..eh yani kestim mi desem? tamam geçen gün kahvaltı yaparken arabaya kaçıp emzirdim, ama çok mıyırdandı be bilogcan..bi de ev ortamındaysak da emzirdim, e ama çok istedi..

tamam kabul! dışarda emzirmeyi tam olarak kesemedim!

şu anki durumumuz hala arin her istediğinde hooop açıveriyorum..bi iki kere reddetmeyi denedim, eh işte bir olduysa iki olmadı, yemedi..

gideyim aktardan sabırtaşı alayım, kesin çözümmüş diyorum ama ayaklarım gitmiyor valla..

bıraktırayım artık, ben de sıkıldım diyorum, bir daha böyle bir an yaşayamayacağım ki ben diyorum..

hem geceleri emerek uykuya dalıyo arin, o iş noooolacak?!

off cinsim de iyi çıktı ha süt de geliyo!

hem ya bana eskisi gibi gelmezse..kucağıma falan tırmanmazsa? uzaklaşırsa benden?

ama memeyle arasındaki ilişki de pek bi gereksiz, pek bi laçka oldu ya....

of yani bilogcan..kafa bimilyon!

ya bi sabah uyansak ve arinço "yemişim ulan memeyi! emmicem işte arkadaşşııııım!" dese! olmaz mı?