Muvakkithane Caddesi, Ali İsmail Korkmaz Caddesi olsun!

ben insan öldürmedim hiç..insan öldürenlerle empati yapmam, yapamam..yine de kendimi zorlayınca düşünmeye çalışıyorum; tabancayla çeker vurursun ölür diyorum, bıçağı saplarsın denk getirirsin ölür diyorum, ama döverek insan nası öldürülür aklım almıyor benim! o çocuk eminim ki bir yerden sonra yalvarmıştır vurmayın diye..nasıl sağır olur ki insanın kulakları o yalvarmalara rağmen vurmaya devam eder? allah yarattı demeden nasıl vurur bir insan bir insana? neyin hıncı, neyin kini, neyin acısını çıkarmak istediler ki? ben görüntüleri izleyemedim..yüreğim kaldırmadı..ama o anı düşündükçe aklıma sadece cenin pozisyonu almış kendini sakınmaya çalışan bir çocuk geliyor..nasıl kıyılır ki?

gülüşü güzel, dünyalara bedel çocuk..ben seni unutmayacağım..çocuğum da seni unutmasın, okusun istedim..sen o gün hepimiz için sokaklardaydın..ben kendi adıma sana teşekkür ederim..bir de hakkını helal et..beş kişisiniz siz, söyle onlara hepsi haklarını helal etsinler!

cumartesi günü arin, ben ve babası kadıköy nazım hikmet kültür merkezine gittik..Muvakkithane Caddesi, Ali İsmail Korkmaz Caddesi olsun diye dilekçe imzaladık..

bu çocukların ismi yaşasın, unutulmasın.....

bir çocuk daha var 87 gündür ölüme direnen..berkin..biliyorum ki ayağa kalkacak..ekmeğini alıp evine, annesine dönecek..ben inanıyorum....

''cezamı müebbete çevirin, yeter ki; haftada 1 saat kızımı görmeme izin verin!''

dün türkiyede adalet öldü!

mustafa balbay'ın çocuğunu göremediği her bir saat, sorumluların ömründen yüz gün götürsün!

yazık...............

2 temmuz 1993..

yıllaar yıllaaar evvel..bir grup insan bir kültür festivaline katılmak için bir şehre gitmişler..çoluk - çocuk, aileleri ile birlikte..bir otele yerleşmişler..gittikleri yörenin ünlü bir yemeğinden ismini alan bir otele..ama o şehirde bu şenliği, bu insanları, mezheplerini, inançlarını kabullenmeyenler varmış..otelin önünde toplanmaya başlamışlar..bir iken bin olmuşlar..çoğalmışlar..bağırmışlar.."ateş, cehennem....." hani masallardaki kötü kalpli ejderhalar vardır ya onlar gibi ateşler çıkmış ağızlarından..oteli yakmaya başlamışlar..içindeki insanlarla beraber! tam 35 insan yanmış o otelde..tek suçları düşüncelerini açıkça ifade etmek olan 35 insan..ejderha çok güçlenmiş..o kadar çok güçlenmiş ki kimse ona dokunmamış..tepelere çıkmış..zamanları aşmış..dokunulmaz olmuş......

fantastik bi hikaye sanki dimi oğlum?

değil ama! bunlar gerçekten oldu arin..şaşıracaksın ama oldu! tam 20 sene önce..2 Temmuz 1993 tarihinde bunlar yaşandı! bir şehrin insanları ikiye ayrıldı: yakanlar ve yakılanlar! bi de içi yananlar vardı..ben içi yananlardanım oğlum..yakılanlar yüzünden içi yananlardanım.....

bil bunları oğlum, öğren..kafanı kuma gömme..banane deme..çünkü bir gün düşüncelerimiz nedeniyle senin, benim, babanın, sevdiklerimizin öldürülmeyeceğinin, yakılmayacağının ya da en azından hapsedilmeyeceğinin garantisi yok!

alevi, sünni, dindar, ateist, hıristiyan, musevi, ermeni, rum, türk, laz, kürt, zenci, beyaz, kısa, uzun çeşit çeşit insan var dünyada..isterim ki senin tek kriterin iyi insan - kötü insan olsun..düşüncelere saygın olsun..

canım oğlum..hayat sana hep en güzel yüzünü göstersin inşallah..

"..tekinsizim size göre
   ibret için
   yakılması gereken..."
metin altıok.

22 haftalık düdük..

bilogcan biz "durmaya" başladık ama içimdeki hayat şükürler olsun ki durmuyo..yazmak lazım..

düdüğün pankreası oluşuyomuş..

küçük kasları gelişiyomuş..

ışığa duyarlıymış..

artık minyatür bi bebek görünümündeymiş kuzum..

anne ne alemde..

anne iyi..eğer hamileyken rahatça giyebileceği bi şort bulabilirse daha da iyi olacak..bi de işe giymek için ayakkabı..

ayaklarımda inanılmaz bi ödem var! ileriki dönemlerden çok korkuyorum!

bu günlükte 20 ve 21. haftalar eksik kaldı..ne kadar da hevesle beklemiştim 20. haftayı..yolun yarısı..en son kontrolümüzü 1 haziranda olduk..düdük 23 cm boyunda ve 350 gr ağırlığındaydı..detaylı ultrason yapıldı ve herşeyin yolunda gittiğini söledi doktor..şükürler olsun..

düdük;

senelerdir "durmak yok yola devam" sloganıyla durmadan ağzımıza sıçanlara en güzel cevabı "durarak" veriyoruz artık! ironinin kralı! ah bi başarırsak nası da güzel bi dünyaya geleceksin belki de..............

son olarak da senin kıpırtılarını yerimm!! ^.^

ah......

ben çocukken ailemle düzenli olarak çınaraltı isimli bi restauranta yemeğe giderdik..bahçesi koskocaman bi çınarın altındaydı..

dolmabahçe sarayının önündeki caddeye bayılırdım..asırlık çınarların arasından geçilirdi o caddede..

bi gün baban beni gezi parkının içindeki bi çay bahçesine götürmüştü..daha önce gittiğimi hiç hatırlamıyorum..önümde acayip bi boğaz manzarası, tepemde kocaman asırlık ağaçlar..yanımda aşkım..sıcak bi yaz gününde ağaçların verdiği serinlik....

biz baban ile çıkarken taksim'de çok buluşurduk..evlerimize dönerken o asırlık ağaçların bulunduğu parkın önünden otobüslere binerdik..

ilk evlendiğimiz zamanlar şişli'de otururken taksim'e inerken o parkın yanından ya da içinden geçerdik..

hatırlayamıyorum acaba doya doya içime çektim mi ben o ağaçların kokusunu? bence o ağaçlar ve o park hep orada kalacaktı..

kalmadı düdük..sen doğunca o ağaçlar olmayacak..biz senin elinden tutup seni taksim'e götürdüğümüzde sen orada koskocaman bi avm göreceksin..belki de o avm'nin içindeki oyuncakçıdan oyuncak almamız için bize türlü numaralar çekeceksin..gezi parkı senin için masal gibi bişi olacak..çok büyük olasılıkla bi zamanlar öle bi park olduğundan haberin bile olmayacak!

sen babanın beni götürdüğü gibi kız arkadaşını boğazı da görebileceği ağaçların altına götüremeyeceksin..çok büyük olasılıkla o avm'nin içindeki sinemaya gideceksiniz..

sen ileride o parktaki ağaçlar sökülmesin diye nöbet tutanlar olduğunu duyunca inanamayacaksın..umarım sen büyüdüğünde, aklın burada yazanlara erdiğinde kimse ağaç sökmüyor olur ve sen "hadi lan ağaç sökülür mü hiç olur mu öyle şey?!" diye şaşıracağın için inanamazsın..

en kısa zamanda ailemle yemek yediğimiz çınaraltı'na da gideceğim..merak ediyorum o çınar hala var mı? ben de ailemle orada yemek yiyebilecek miyim?

düdük, bizde doğum hediyesi diye abuk subuk kocanın karısına altın aldığı bi adet var..ben seni ilk öğrendiğimde babana ben doğum hediyesi olarak düdükün adına fidan istiyorum..doğduğunda fidanlar ektirelim demiştim..inşallah kendi adına dikilen fidanları gösterebilirim sana........

iyi bi insan ol oğlum..tek isteğim bu..