Sayfalar

20 Ocak 2014 Pazartesi

bakabiliyorum..

saat oldu yarım..en sevdiklerim içeride uyuyolar ben ise süt sağmaya çalışıyorum bilogcan..

kaldı 3 gün..cuma işbaşı..aslında cuma izin alıp pazartesi başlayabilirdim ama hem arin'den ayrılma psikolojisi hem de pazartesi sendromunu kaldıramam diye korktum..cuma gidicem bakalım nası geçecek..en çok arin'in tekrar bana küsmesinden korkuyorum.....

yazmak istediğim çok şey var aslında..ama nerden başlicam bilemiyorum..

insanlar bi garip..herkes uzman..herkes en iyiyi biliyor..yok şöle emzir yok sütün var dimi..aa altını siliyo muyum halbuki iki dakika lavaboda yıkasam pişik falan olmazmış..kaldı ki arin bugüne kadar pişik olmadı..hmm ince mi giydiriyorum acaba..tabii ya üşür o çocuk üşür!

ya pardon ama bu çocuk neredeyse üç buçuk aylık oldu ve hala hayatta şükürler olsun! demek ki bakabiliyorum! şimdi defolun gidin başımdan! bu çocuk benim çocuğum ve ben ona bakabiliyorum!! evet çok şaşırtıcı ama bakabiliyorum! inanmazsınız ama karnı da doyuyo, pişiği de yok ve üşümüyor! bakabiliyorum ben çocuğuma!!!!!

annelik beni ne kadar değiştirdi bilmiyorum..daha güçlü falan hissediyorum kendimi..ama annelik benim içsesimi çok daha küfürbaz yaptı!

2 yorum:

Anne Gazetesi dedi ki...

Al işte sen de olmuşsun! Bu insanlar hakikaten bir tuhaflar yahu! Aynısını sana orda İst.da, bana burda İzmir'de, ötekine Adana'da berikine Kars'ta yapıyorlar... Her yerde aynı! İşin ilginci, bunu yapan kadınlar da bir zamanlar yeni anneydi ve büyük ihtimal, onlara da böyle şeyler yapıldı ve sinir oldular(?) şimdi neden aynısını kendileri yapıyorlar anlamak mümkün değil... Tıka kulaklarını, boşver, önemli olan senin yavrun sana bakınca gözlerinin içi gülüyor mu? Hah işte, o önemli. Gerisi boş laf!

pelin dedi ki...

bazen delireek gibi oluyorum adaş ya..onu öle yap bunu böle yap..of off ya..